<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه صنعتی اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>روشهای عددی در مهندسی</JournalTitle>
				<Issn>2228-7698</Issn>
				<Volume>10</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>1991</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Dynamic Analysis of Three Dimensional Asymmetric Isolated Structures</ArticleTitle>
<VernacularTitle>آنالیز دینامیکی سازه های سه بعدی ایزوله شده غیر متقارن</VernacularTitle>
			<FirstPage>5</FirstPage>
			<LastPage>30</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">2600</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName></FirstName>
					<LastName>محمدمهدی سعادتپور</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2022</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>31</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">پاسخ دینامیکی اکثر سازه­های حقیقی تحت اثر حرکت قوی زلزله علاوه بر مولفه­های خطی دارای مولفه­های پیچشی نیز می­باشد که با مولفه­های خطی کوپله است. برای تضعیف پاسخ این گروه سازه­ها، می­توان از یک سیستم ایزولاتور ارتعاشی مناسب استفاده کرد. در این مقاله یک روش برای آنالیز دینامیکی این دسته از سازه­های ایزوله شده، مبتنی بر استفاده از یک سازه جایگزین (معادل)، ارائه شده است. در مطالعه انجام شده، اثرات هریک از مشخصه­های سازه اصلی و ایزولاتورها بر روی مشخصه­های معادل تعیین گردید. به منظور تأیید نتایج استخراج شده، هر دو سازه اصلی ایزوله شده و سیستم جایگزین به طور جداگانه تحت اثر حرکت زلزله ال سنتر و آنالیز گردیدند و جوابهای کاملاً منطبق بدست آمد.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jcme.iut.ac.ir/article_2600_32b991e5d77ad140559ffb95522992d0.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه صنعتی اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>روشهای عددی در مهندسی</JournalTitle>
				<Issn>2228-7698</Issn>
				<Volume>10</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>1991</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Mineralogical and Petrological Investigation of Iron Ore Deposits in North- East of Isfahan</ArticleTitle>
<VernacularTitle>مطالعه کانی شناسی و سنگ شناسی کانسار آهن در شمال شرق اصفهان</VernacularTitle>
			<FirstPage>31</FirstPage>
			<LastPage>60</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">2601</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName></FirstName>
					<LastName>ایرج نوربهشت</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2022</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>31</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در 75 کیلومتری شمال شرق اصفهان آهکهای کرتا سه در مجاور گرانودیوریتهای نئوژن دگرگون شده و باعث تشکیل کانسارسازی اسکارن در این منطقه گردیده است منطقه دگرگونی به دو بخش غربی با ترکیبی از کانیهای ولاستونیت + گارنت + اسپنل + اگزانتوفیلیت + کلسیت + وزوویان + ماگنتیت تقسیم می شود.
بخش غربی منطقه توسط نور بهشت وتر ابی [1] مورد بررسی قرار گرفته و مقاله حاضر نتیجه مطالعات در بخش شرقی منطقه است. در این بخش توده ای از مگنتیت وجود دارد که قسمتی از آن در اثر عمل مارتیتیزاسیون به هماتیت تبدیل شده است. کانی اصلی همراه سنگ آهن، گارنت از نوع آندرادیت است. بطورکلی عیار آهن بین 25 تا 60 درصد نوسان دارد. بر طبق مشاهدات و مطالعات سطح زمین، برای سنگ آهن ذخیره ای حدود 5/1 میلیون تن برآورد شده است، که ذخیره قطعی آن احتمالاً بمراتب بیشتر از این مقدار می باشد.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jcme.iut.ac.ir/article_2601_e02e27e04fdff967ba7d76fb24b8069d.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه صنعتی اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>روشهای عددی در مهندسی</JournalTitle>
				<Issn>2228-7698</Issn>
				<Volume>10</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>1991</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Design of a Model Based Compensator for Systems With Time Delays</ArticleTitle>
<VernacularTitle>پیشنهاد یک جبران کننده مبتنی بر مدل برای فرایندهای حاوی تأخیر انتقالی با ورودی محدود</VernacularTitle>
			<FirstPage>61</FirstPage>
			<LastPage>86</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">2602</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName></FirstName>
					<LastName>محمدشاهرخی</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName></FirstName>
					<LastName>فرشته نعیم پور</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2022</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>31</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">نحوه بدست آوردن یک کنترل کننده بر اساس روش کنترل مدل داخلی توسط گارسیا و موراری ارائه شده است. وقتی ورودی سیستم محدود باشد، کنترل کننده مزبور، بعلت فقدان سیگنال پس خور از حالت اشباع، کند است. در این موارد می توان از یک کنترل کنندۀ پس خور معادل کنترل مدل داخلی پیشنهادی افراد فوق استفاده نمود. لیکن اگر فرآیند حاوی تأخیر انتقالی باشد، ممکن است موجب ناپایداری مدار کنترل گردد. در این مقاله یک کنترل کننده پس خور برای سیستمهای تک ورودی- تک خروجی دارای تأخیر انتقالی پیشنهاد شده است که در صورت عدم محدودیت ورودی سیستم، معادل کنترل مدل داخلی می باشد ولی در صورت محدودیت ورودی عملکرد بهتری نسبت به آن دارد. علت این امر حفظ مقدار پیش بینی شده خروجی سیستم در حالت اخیر بوده شبیه سازی آنرا تائید می کند.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jcme.iut.ac.ir/article_2602_6403675579f6114559c90de0014cd3d6.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه صنعتی اصفهان</PublisherName>
				<JournalTitle>روشهای عددی در مهندسی</JournalTitle>
				<Issn>2228-7698</Issn>
				<Volume>10</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>1991</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Educational Article:Gramians and Balanced Realizations and their Application in System Order Reduction</ArticleTitle>
<VernacularTitle>مقاله آموزشی: گرامیان ها و تحقق های بالانس شده و استفاده آنها در تقلیل درجه سیستمها</VernacularTitle>
			<FirstPage>87</FirstPage>
			<LastPage>120</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">2603</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName></FirstName>
					<LastName>محمدعلی معصوم نیا</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2022</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>31</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مقالۀ آموزشی، گرامیان های کنترل پذیری و مشاهده پذیری را مورد بررسی قرار داده، روش محاسبۀ آنها را ذکر خواهیم کرد. سپس دربارۀ تحقق های بالانس شده و استفادۀ آنها در تقلیل درجۀ سیستمهای خطی ثابت با زمان، توضیحاتی ارائه خواهیم کرد. در انتها، حداکثر خطای تقلیل درجه در این روش را ذکر کرده و با استفاده از این کران بالا در بارۀ چگونگی انتخاب درجۀ مناس برای سیستم تقلیل یافته پیشنهاداتی ارائه می کنیم.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jcme.iut.ac.ir/article_2603_92f54963fc39a9d87c2253186808ea61.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
